“…Waarom gehoorzaam ik dit pak melk? [..] Op dit pak melk staat een datum, die datum is verstreken en als het ware geeft dit pak melk mij de instructie: ‘Gooi mij weg.’.En onnadenkend en klakkeloos luister ik naar dat pak melk en gooi het weg…”
Instructies helpen ons om de complexe wereld behapbaar te maken. En volgens Bas Haring, van het programma ‘Haring‘ van de RVU, levert dit een gevoel van veiligheid op omdat via die instructies risico’s worden beperkt. Máár …
“…De Melkfabrikant houd geen rekening met hoe koud mijn ijskast staat. Dus het kan heel goed zijn dat het pak melk dat in mijn ijskast staat nog best goed is….”
Dragen wij als informatiekundigen niet heel erg bij aan deze instructies, als je bedenkt dat wij regels tot in de puntjes formaliseren in computer systemen, die de essentie aangeven van waar het pak melk ons toe dwingt? Mensen laten zich leiden door dergelijke, in computersystemen verwerkte regeltjes. En het gaat verder: er zijn soms zelfs mensen die ons niet meer kunnen helpen omdat hun computer dit niet toelaat! De instructies en de realiteit lijken door gebruikers soms wel te worden verwisseld. Willen wij dat eigenlijk wel op ons geweten hebben?
Is er daarnaast niet een vreemde paradox binnen ons vakgebied? Informatie Technologische systemen aan de ene kant, die alle mogelijke onzekerheden weg proberen te nemen, en aan de andere kant het leren, waarvoor juist die onzekerheden nodig zijn?
September 7th, 2006 
No comments yet.