Ik heb de vorige twee maanden doorgebracht in India om me daar te verbazen hoe de bedrijfswereld in elkaar zit. Na een paar dagen met wat mensen praten werd ons al snel duidelijk dat (West-)Europa als geheel eigenlijk maar een zielig stukje aarde is. Achterhaald, lage groei, en over 25 jaar economisch gezien totaal onbelangrijk.
Hier is een greep uit de citaten die we verzameld hebben tijdens de interviews. Ik zal de personen erachter niet noemen, maar velen bekleden hoge posities binnen het Indiase bedrijfsleven.
- “It’s natural to have a company structure suitable for a rapid IPO. Why not begin with a corporate that can support a huge growth potential?”
- “In India, going global is solely seen as opportunity, not as a threat.”
- “Europe is not past the shock of being a low-growth area. The EU has not accepted India as real player in the global market yet.”
- “The pie is large enough for everyone.”
- “Acquiring European companies is attractive because of the availability of medium-sized organizations.”
Ik hoorde van iemand ook een lijp verhaal over (volgens mij was het) China (zou ook kunnen dat het India was). Daar gingen studenten demonstreren omdat ze niet werden toegelaten bij een universiteit. Dit waren voor een groot gedeelte straight A students. De selectie was gewoon zo hard dat er maar een klein percentage van de studenten met straight A diplomas mocht studeren.
Als ik dit zo hoor dan zijn we in europa toch behoorlijk lui. Als we het dan later niet alleen tegen lage lonen maar ook tegen een hoog kennisniveau moeten opnemen…tja wordt het lastig. De lonen zullen wel veranderen maar die mensen zijn gewoon ongeloofelijk gedreven..
Time will tell
dat is precies het punt dat Friedman in ‘The World is Flat’ ook aandraagt. Enigszins genuanceerd ben ik het daar wel mee eens (is dit wel een valide zin?)
Ik heb bijvoorbeeld wel eens het voorbeeld van een verwende westerling die ‘luxe eist’. Kijk maar naar iemand die een dienst afneemt bij de overheid en daar ongelooflijk over kan klagen. Neem bijvoorbeeld de sociale diensten als voorbeeld. Nederlanders kunnen ontzettend klagen over gebrek aan luxe (gevangenissen), terwijl dat eigenlijk bizar is.
In de ‘nieuwe economie landen’ lijkt het in ieder geval alsof men meer hun lot zelf bepaald en maximaliseert. Een veel pro-actievere houding naar hun eigen welvaartslot dan westerlingen hebben.
Hebben opa en oma toch gelijk over zuinig zijn en hard werken
Zal ik jullie comments weer even on-topic halen…..
Luie mensen in het westen zijn lui omdat ze een bepaald plafond van luxe hebben bereikt, waarboven men meer zeurt dan meer luxe nastreeft.
De levensstandaard van de gemiddelde indiër kan nog wel wat luxe gebruiken (of wat markC net -offline- aangeeft: een individu kan makkelijker boven de gemiddelde levenstandaard uitstijgen) en dus staan die mensen in de rij om hard te werken en meer luxe te verkrijgen.
Moraal van dit verhaal: india kan maatschappelijk gezien veel meer ‘opwaarts’ dan europa dat wellicht zou kunnen. (er vanuit gaande dat er inderdaad zoiets bestaat als een maximum waarboven een streven naar luxe het verliest van zeur-gedrag.
Wij bevinden ons gewoon in een hoger stadium (spiral dynamics). De luxe zorgt ervoor dat we kunnen zeuren over meer vrijheid en creativiteit…of op de bank kunnen zitten en een uitkering ontvangen
Zoals in de film “Office Space” zo mooi wordt gezegd: ‘Its a problem of motivation, Bob. I just don’t care..’
geweldige fim
Hey Nerds…anders maken jullie die chat weer is openbaar zodat we lekker kunnen blaten. Niet eens in staat om een beetje spam tegen te gaan…en dat noemt zich informatiekundigen
Anders moet ik het blaten namelijk hier doen en jullie topics spammen…
Moooorguuuuuuh
\\o \o/ o//
oeee, sounds like somebody is having a case of the moooondays
Jongens, jongens…. spam graag in de chat!
….euh….tja dat dus
[…] in de US te ontslaan en hun werk naar India en China te verhuizen. Misschien dat de Indiërs toch gelijk […]