“Mark: je moet natuurlijk wel te ‘ego-searchen’ zijn als je gaat jobhoppen”Damn right! Dat deed me denken aan de “Indiase methode” van jobhobben…
In de Indiase IT sector is een van de grootste problemen om je goede werknemers (en dus je kennis) binnen de organisatie te houden. De meest logische oplossing is dan natuurlijk de beloning verhogen. Want, wie meer verdient, die wil wel blijven. Juist? Nee!
Het blijkt dat de werknemers van de grote Indiase IT-boeren (
Tata Consultancy Services,
Wipro,
Infosys en
Satyam om er een paar te noemen) de grootste uitval van werknemers hebben in de maand augustus. Wellicht niet geheel toevallig worden de loonsverhogingen in de maand juli bepaald. Mensen gebruiken hun nieuwe loon / promotie als argument om een nog hoger salaris te krijgen bij de concurrent en zo switchen en hoppen de goede werknemers een slag in de rondte.
September 25th, 2006 
oei, dus met wat drogredenatie kan je beter stellen als organisatie dat je alleen opbouwende kritiek geeft in de evaluatieperiode?
“als je je werk nou beter zou doen, dan kom je in aanmerking voor promotie”
Dit zie je in zekere mate natuurlijk ook in Nederland. De economie trekt aan en het te kort aan it-ers is groots.
Ik las laatst een artikel in het Noordhollands Dagblad over solicitatie procedures voor it-ers. Solicitaties in de showroom, betaald soliciteren of nieuw personeel een maatpak laten aanmeten bij Oger, niets is te gek.
En ik vraag me af hoe je personeel op andere wijze dan goede voorwaarden aan je kunt binden. Hoewel een baangarantie niet eens zo’n slecht idee zal zijn, want wanneer het weer slecht gaat met de economie, zijn het de it-ers die er weer als eerst uit gegooid worden.
Jeetje dat artikel uit NH dagblad is wel beetje deja vu richting 2000 :). Wist niet dat het zo erg was, dan had ik er ook wel rekening mee gehouden
Moet wel zeggen dat een baangarantie voor mij een goede motivator was
Ben overigens momenteel the world is flat aan het lezen van Thomas Friedman. Die beschrijft onder meer ook dit soort praktijken. Ik las dat een indiaas consultancy bureau gemiddeld zo’n 1 miljoen (!!!) sollicitatiebrieven krijgt voor 9000 banen. Hoezo geen zorgen :)?
Die verhalen heb ik ook gehoord ja. Vrijwel alles schijnt af te hangen van landelijke testen (een beetje vergelijkbaar met Amerika).
Degenen die de test het best maken worden weggekaapt door de Amerikaanse universiteiten (meer prestige), de mindere goden blijven in India studeren. Als je op een goede school hebt gezeten kan je overal wel een startersfunctie vinden. Het gros (aka. de miljoenen) zal het anders moeten doen.
Gelukkig groeit het aantal werknemers in de grote bedrijven flink dus dan heeft de meute ook een kans. De vier bedrijven die ik in de startpost noemde hebben nu allemaal meer dan 50.000 werknemers geloof ik en er zijn ‘nog wel wat andere bedrijfjes’…
Interessant stukje. In welke hoek valt er een oplossing te zoeken? Ikzelf zou denken aan een bedrijfscultuur die loyaliteit inspireert.
Komt meer in de buurt van HRM dan informatiekunde, dit specifieke probleem.
wat dacht je van een bedrijf dat een doel heeft dat loyaliteit inspireert?
beetje offtopic: las net een stukje in nrc next dat amerikanen zo veel werken dat ze zo sociaal detached worden dat ze zelfs niet eens meer iets aan de begrafenis van familieleden doen (behalve dan om het geld: “dat geld wil ik wel van mijn vader, maar de begrafenis boiet me niet”).
of iets nog veel zieligers: en vent komt terecht met een dame van lichte zeden in een container. Die container wordt de volgende dag opgepikt door een vuilniswagen. De dame kan ontsnappen maar die man niet. Duurde wel even voordat ze zijn broer te pakken kregen. Aan de telefoon kon hij maar niet meer stoppen met huilen “nu heb ik helemaal niemand meer…”.
wat het hiermee te maken heeft? niet zo heel veel, behalve dat mensen door geld (jobhoppen) zo individualistisch worden dat ze toch een beetje gek gaan doen. O ja en het verhaaltje maakte op mij nogal wat indruk. Dat ook.
Jobhoppen hoeft niet altijd om geld te gaan toch? Als je door snel te switchen in het begin veel kennis op kan doen dan vind ik dat een prima optie. Persoonlijk maakt het salaris mij in het begin relatief weinig uit. Ik vind het belangrijk dat je veel kan leren en zien.
Onlangs las ik een artikel over Jobhoppen. De titel deed vermoeden dat werkgevers jobhoppers niet zouden kunnen waarderen. In het artikel stond echter dat uit onderzoek is gebleken dat het relatief weinig uitmaakt. ~De helft van de werkgevers staat negatief tegenover jobhoppers omdat de kans groot is dat de werknemer dan ook weer snel het bedrijf zal verlaten. De andere helft vind jobhoppen juist positief omdat deze mensen vaak veel hebben gezien…
Wat me wel opvalt is dat de multinationals aan het proberen zijn zo veel mogelijk werknemers binnen de organisatie te houden door ze banen aan te bieden binnen het bedrijf, maar in een andere afdeling of ander land. Op de een of andere manier wordt hier nog steeds vrij negatief tegen aangekeken….
Toevallig stond er een artikel in de intermediair, hier online te vinden, over wervingspraktijken in Nederland. De volgende groepen werden onderscheiden:
Bedrijven die speculeren op hebzucht en hun portemonnee trekken om met cadeau’s of geld te komen voor tijdens of na de sollicitatie procedure
Bedrijven, vaak met grotere naamsbekendheid, die komen met ludieke acties die veel aandacht trekken
De welbekende business courses, die door bedrijven worden aangeboden aan veelbelovende studenten. Variend van relatief simpel, tot dure hotels, cadeau’s en reizen naar het buitenland.
Bedrijven die het huidige personeel belonen bij het aandragen van nieuw personeel.
Toch blijkt volgens de intermediair, de beste oplossing te zijn om je als werver te verdiepen in de persoon die je zoekt. Snelle jongens willen mooie leaseauto’s, mensen in de levensfase met kinderen willen kortere werkweken of mogelijkheden om thuis te kunnen werken.