KnowledgeCafe

Jaja, het is zo ver. KennisManagement kan bij het grofvuil. Het is niet meer nodig, uitgerangeerd en totaal passé. Wenger, Nonaka & Takeuchi, het kan allemaal weg. Althans, als ik dit artikel van managementsite.nl mag geloven.

Het artikel geeft aan dat het managen van kennis op zich een verkeerd doel is en verzandt in vrijblijvendheid. Het managen van kennis dient natuurlijk en vanzelf tot stand te komen wanneer een concreet probleem wordt opgelost. De focus zou niet op het managen van kennis moeten liggen, maar op de business doelen en de knelpunten, want dan wordt kennis vanzelf gedeeld. Prikkels en uitdagingen dienen als voorwaarde voor kennisprocessen: `Hoe meer uitdaging, hoe meer kennisontwikkeling en -deling er vanzelf zal plaatsvinden’.

Kennis Managers laten zich toch niet zo maar naar de reservebank verwijzen, alwaar ze naast de CRM-ers mogen wachten tot ze weer mee mogen doen aan het spelletje dat business heet? Het lijkt een hele eenvoudige wijze om kennismanagement af te doen als een hype die niet heeft gewerkt. Of het ligt aan een juiste toepassing van kennis management principes, wordt niet belicht. De stelling dat een organisatie zich moet richten op de business doelen en dat kennis overdracht dan vanzelf komt, is in de huidige bedrijfswereld een opendeur, aangezien met samenwerking altijd een zekere kennisdeling gepaard gaat. Een kennis manager zal zeggen dat deze kennisdeling gestimuleerd kan worden waardoor bedrijfsdoelen makkelijker gehaald kunnen worden.

Kip en Ei: Wat komt eerst? Én wat levert meer succes op? Je richten op bedrijfsdoelen en dan er van uit gaan dat kennisdeling vanzelf plaatsvindt? Of je richten op de overdracht van kennis om zo ervoor te zorgen dat die concrete bedrijfsproblemen eenvoudiger worden opgelost?