KnowledgeCafe

Nigel is werkzaam bij SARA en studeert tegelijkertijd informatiemanagement aan de UvA. Voor de opleiding zit een scriptie over ‘innovatie 2.0′ in de pipeline, houd hij een blog over dat zelfde onderwerp bij en zal hij zo nu en dan op Knowledgecafe om jullie opinie vragen!

Twee-punt-nul: Waar hebben we het eigenlijk over?

Er gaat tegenwoordig zo goed als geen dag voorbij zonder nieuws over ‘web 2.0′-achtige toepassingen, bijzonderheden of innovaties. Alles wat maar enigszins hip is of zou moeten zijn wordt onder de noemer 2.0 ter wereld gebracht en met name de oude media nemen het allemaal klakkeloos over.

Voor mij, internet-veteraan en 2.0-trendwatcher, is het allemaal nogal chaotisch geworden. Want: wat is web 2.0 nou eigenlijk? Een rondje docenten en sprekers op mijn opleiding schetsen een al even zo chaotisch beeld: ‘mensen aan de macht!’, ‘dit is de toekomst!’, ’tis puur egocentrisme!’ of ‘ach, het zijn gewoon wat technische onzin-snufjes!’. En, allemaal hebben ze een beetje gelijk.

In deze chaos tref ik echter wel steeds drie terugkerende elementen aan, of noem het optieken, van waaruit er naar het web 2.0-idee gekeken wordt. Het individu, de community en de techniek zijn steeds elementen die belicht worden, waarbij men ook niet schroomd om soms één, twee of een combinatie van de drie te benoemen in het maken van ‘n twee-punt-nul-statement.

En, wat ga jij er aan doen?

Om te beginnen de discussie over de drie basiselementen van web 2.0 aan jullie voorleggen - zijn we het er over eens dat deze (zie plaatje) drie verschillende ‘optieken’ de lading voldoende dekt? Vervolgens is het een kwestie van ordening, welke eigenschappen behoren ‘web 2.0′ toe en onder welke van de drie elementen. Om mijn punt kracht bij te zetten heb ik natuurlijk een eerste onderverdeling gemaakt, waarbij ik onder elk laagje een lijst met eigenschappen heb geplaatst. Om de raakvlakken te duidden mogen/moeten deze dubbel voorkomen uiteraard.

Ten slotte zou het mogelijk moeten zijn om aan de hand van de gevonden eigenschappen per optiek of element een allesomvattende definitie op te stellen waar we niet meer om heen kunnen. Terugredenerend naar het begin van dit betoog - het doel is wat mij betreft niet een nieuwe visie op bestaande materie te geven, maar eerder om terug te kijken en te constateren wat web 2.0 ondanks alles gewoon geworden is!

Eens of niet, laat weten wat je er van vind!

Crowdsourcing, co-creatie en user generated innovation zijn fenomenen die we steeds vaker tegenkomen. Gebruikers die weer invloed uitoefenen op wat er moet worden gemaakt. We krijgen weer de keuze om zelf te bepalen wat we willen. Op zich een mooie gedacht, maar is dat wel zo handig?

Lees meer »

Dit blog heeft de potentie iets groots te worden. Echter ik denk dat er iets mist: Elke beweging die een impact heeft gemaakt op de wereld heeft een soort icoon gehad. Nederland heeft Willem van Oranje, de USSR Stalin, Lijst Pim Fortuyn je raadt het al Pim Fortuyn, MIW heeft Ard en de fabeltjeskrant meneer de Uil. Waar is onze ‘Il Presidente’? Onze main dude?

Nu vraag ik me een aantal dingen af. Het eerste is natuurlijk wat voor soort eigenschappen zou zo een soort icoon voor knowledge cafe moeten hebben? En het tweede is als ik aan de theorie van communities of practice denk, zit leiderschap er niet echt in verwerkt. In de zijlijn wordt er wat over opgemerkt maar de modes of belonging zijn imho wat zwak op dit gebied. Zijn er aanpassingen nodig en zo ja welke dan, of waarom niet?

Op het eerste wil ik wel een voorzet doen. Doe mij maar Che Guevara. Leuke kop, charismatisch en gedreven. Hij is dood en dat is ook wel handig, zorgt dat ie de echte leiders niet in de weg staat (M&M…?). Het tweede vind ik een stuk lastiger.

MarkN wees me laatst op een leuke presentatie over bloggen. Toen ik hem ging lezen kreeg ik een beetje het gevoel een vreemdeling te zijn, die het jargon niet helemaal snapt.

Is het niet zo, dat de Web 2.0 community het zovaak over zichzelf heeft, dat ze een eigen taaltje zijn gaan spreken, die de mensen buiten de community het niet altijd meer kan volgen?

Web 2.0 wordt vaak genoemd in combinatie met termen als: community, participatie, afstemming.
Ik denk dat Web 2.0 ook een keerzijde heeft. Want het betekent dat als die groep mensen dichter bij elkaar raken, dat de mensen die er niet bij horen, verder van de groep verwijderd raken. Die mensen spreken namelijk niet hun taal, begrijpen niet hoe die groep zo gegroeid is, en hebben daardoor wellicht ook minder interesse in waar die groep het over heeft.

Spreek jij nog wel Web 2.0?

Dat is in een notendop waar mijn thesis over ging. Nu mijn thesis is beëindigd, heb ik misschien wat meer tijd om hier mijn steentje bij te dragen Te beginnen dan maar met het onderwerp waar ik nog helemaal vol van ben. De afgelopen 9 maanden ongeveer heb ik me met dit onderwerp bezig gehouden en veel literatuur over thema’s gelezen welek hier raakvlakken mee hebben. In de thesis gaat over de relatie tussen digitale producten, mass customization en variëteit.

De literatuur geeft aan dat digitale producten extreem geschikt zijn om te customizen (op maat snijden), en dat de eigenschappen van digitale producten (vrij vertaald: reproduceerbaarheid, aanpasbaarheid en onverwoestbaarheid) leiden tot een enorme overvloed in aanbod (variëteit) van digitale producten. De literatuur over mass customization (meestal over fysieke producten) geeft aan dat het belangrijk is voor de consument om zo snel mogelijk tot het gewenste product te komen gedurende het customization proces. De literatuur over variëteit geeft aan dat het zorgt voor (cognitieve) complexiteit voor de consument.

In het kort was mijn bedoeling van het onderzoek van om manieren te identificeren van op maat snijden van digitale producten die de complexiteit van een enorm aanbod moet minimaliseren. Hiervoor heb ik case studies uitgevoerd bij Last,fm en Pandora Media.

Mijn voornaamste conclusies van het onderzoek:
• in plaats van het verminderen van de interactietijd tussen consument en aanbieder, is het wenselijk om interactie te stimuleren tussen consument en aanbieder, omdat
• meer variëteit niet leidt tot meer complexiteit, en
• in plaats van het verminderen van zoekkosten van consumenten, is het wenselijk voor consumenten om zoveel mogelijk nieuwe digitale producten te ontdekken.

Deze conclusies zijn het voornaamst omdat ze de literatuur tegenspreken, en geven dus verschillen aan tussen het op maat snijden van fysieke en digitale producten. Hieruit volgen implicaties voor theorie en indicaties voor vervolgonderzoek.

Voor het gehele onderzoek: http://bottomup.wordpress.com/2006/11/23/thesis-finished/

`ICT = innovatie en innovatie = ICT‘. Zo begint een artikel in het blad Ondernemen! Het betreft een artikel over de ontwikkeling van de kennis economie in Nederland, waarin Sylvia Roelofs wordt geïnterviewd, directeur van brancheorganisatie ICT~Office. Ze geeft hierin aan dat ICT een cruciale rol speelt in de ontwikkeling van de kennis economie. Immers `bij acht van de tien innovatie projecten is ICT betrokken’.

Lees meer »