Sinds we met dit weblog begonnen zijn, heb ik het nut van categorieën niet begrepen. Ook vele anderen die op dit weblog posten hebben nooit de noodzaak gezien dit wel in het leven te roepen. Wat is het idee achter het categoriseren van posts naar onderwerp? En voor jullie me met allerlei ideeën bestoken en mij of een van de andere posters overhalen om het toch te gaan gebruiken, even wat achtergrond…
Toen het Internet z’n entree maakte, zag je dat veel mensen die er gebruik van gingen maken, hun toenmalige denkbeelden projecteerden op het nieuwe fenomeen. De analogie van de eerste auto die eruit zag als een koets is al eens langsgekomen. In dit geval werd vaak de vergelijking getrokken met de bibliotheek. Een boek stond in een bepaalde bibliotheek, in een bepaalde kast, onder een bepaalde categorie op een bepaalde plank.
Gelukkig evolueerden onze ideeën over het internet en het gebruik ervan en ontdekten we ‘longtail‘, het fenomeen van onbeperkte schapruimte. Deze ontwikkeling vraagt om een andere aanpak van categorisering. Want we hebben niet alleen onbeperkte schappen, maar boeken (om de analogie even aan te houden) kunnen zonder extra kosten ook op verschillende plekken in ‘de digitale bieb’ geplaatst worden. Een techniek die ons hierbij helpt is tagging. We geven meerdere tags mee aan eenzelfde boek en zo kunnen we, door te zoeken op tags dat boek onder de verschillende onderwerpen vinden.
Tagging is dé oplossing voor zoeken binnen een netwerk. Of dit nu een netwerk is van betekenisgeving rondom informatie, producten of personen. En het mooie is dat het zich niks aantrekt van de beperkingen die categoriseringen met zich mee brengt.
Dus, om te spreken in de woorden van Tim O’Reilly te spreken: Waarom zo’n web1.0 oplossing in een web2.0 omgeving?
January 24th, 2007 
Ik vind tagging dan weer zo’n web 2.0 woord voor een web 1.0 functionaliteit…
Je kan toch sinds het begin van internet al met verschillende links verwijzen naar eenzelfde document? categorieën zijn toch niet XOR achtige dingen?
Het verschil met vroeger is dat iedereen nu zelf zijn categorieën mag bedenken, en ze zelf aan dingen mag toekennen. dussss. taggen smaggen
zelf gebruik ik tags maar heel zelden. alleen op sites waar de zoekkosten heel hoog zijn en mijn zoekopdracht redelijk specifiek heeft het zin.
op blogs is het ‘grappig’ om te zien waar men het vaak over heeft in de tagcloud, maar veel meer functie heeft het niet voor mij.
ik tag zelf omdat ik het kan, maar niet omdat ik het gebruik dus
Categorie = onderwerp
Tag = inhoud
Zo heb ik het geïnterpreteerd.
Er schrijft een enkele keer wel eens iemand een gedichtje, dat komt dan onder ‘gedichten’ te staan. In de tag-cloud zou die niet eens terugkomen, omdat het een enkele keer is.
Op die manier kunnen we toch de gedichten iets makkelijker groeperen, al is het geen noodzaak. Je ziet dan ook vaak dat de cat’s als tag’s gebruikt worden, wat in principe ook prima kan
Waarom uberhaupt discussie over een eventuele keuze? Gebruik ze gewoon beide, waar dat zin heeft