Al een oude hypothese van Penrose (1955) is dat hoe groter een organisatie is, er relatief meer managerial resources (managers) nodig zijn. Stel dat dat inderdaad waar is, is dat misschien een van de oorzaken waarom er tegenwoordig kritiek op veel management wordt gegeven over de methoden die zij hanteren om complexiteit te reduceren? Er wordt geklaagd, dat managers de neiging hebben om te sturen op te nauwe representaties van de werkelijkheid (cijfers) en dat daardoor aan mensen en organisaties snel tekort wordt gedaan.
Is het niet zo, dat er door een tekort aan managers, of competentie, ze gaan sturen op de verkeerde succesfactoren? Worden de prestaties van managers niet gewoon verkeerd gemeten en doen ze daarom gekke dingen? Kijk maar naar marketeers, die irritant spammen, in plaats van marketen naar de klanten die men wil hebben.
Misschien is het tijd dat het ‘vak’ managen volwassen wordt, met minder nadruk op klassieke economie. Of hebben we meer behoefte aan empowerment en ownership en minder management?
Penrose, E. (1955). Limits to the growth and size of firms. The American Economic Review, 45(2):531–543.
No comments yet.