KnowledgeCafe

Piraterij wordt vaak in verband gebracht met het afkalven van de inkomsten van kunstenaars, artiesten en acteurs. Organisaties zoals Brein en natuurlijk de RIAA en MPAA doen er alles aan om ons dat duidelijk te maken. Regeringen worden onder druk gezet om piraterij te verbieden en mensen worden voor het gerecht gedaagd. Dat de de inkomsten verdeling onduidelijk blijft en dat er omaatjes voor het gerecht komen die niet weten hoe een computer werkt lijkt hieraan niet echt iets te veranderen. De belangen zijn groot.

Tegenstanders zeggen dat piraterij juist een positieve invloed heeft op de inkomsten van de echte kunstenaars. Want zou je je vriendin een kopietje van de Leeuwenkoning geven voor Valentijnsdag? Nee, natuurlijk niet. Echter dat is niet de belangrijkste reden waarom piraterij goed is voor de diversiteit en de kwaliteit van kunst. Piraterij is de terugkeer van macht naar de massa en niet slechts in de handen van een aantal mensen die politiek machtig zijn.

Wat regeringen ook proberen te doen, je kan het breed beschikbaar komen van een product niet stoppen. In het geval van copyright is dit niet het liedje of de film, maar het distributie mechanisme. Gedurende de de duizenden jaren van het schrijven op papier het distributie mechanisme was een klein gilde van monniken. De Bijbel was het enige wat mensen hadden. De uitvinding van de drukpers veranderde dit alles. Het zorgde ervoor dat veel meer mensen hun ideeen konden verkondigen en dat is alles waar het voor bedoeld was. Mensen schreven om hun macht te vergroten en een publiek te laten betalen voor hun kennis. Shakespeare verdiende zijn geld niet met het maken van boeken, maar door het verleiden van anderen om naar zijn stukken te komen. Zijn naam was bekend door de drukpers, maar hij verdiende zijn geld met het maken van theaterstukken gedurende zijn leven. Kan je je voorstellen dat Shakespeare op zijn eerste boek auteursrecht had en dan nooit meer verder ging met schrijven? Dat is wat er tegenwoordig gebeurd door de riducule copyright wetgeving: wetmatige monopolies die het distributiesysteem meer macht geven dan de auteur of de acteur.

Na 100 jaar van copyright die het leven zuur maakt van amateurs en echte innovatieve kunstenaars, begint er eindelijk wat licht te gloren aan de horizon. Eindelijk begint de macht weer terug te geraken in de handen van de massa. Dan komt de dag dat iedereen een eerlijke kans heeft om zijn product te verkopen, maar het zal voor niemand meer mogelijk zijn om snel rijk te worden met slechts enkele maanden van werk: als je voortdurend succes wil dan zal je ervoor moeten werken. Dit is hoe iedereen altijd zijn geld heeft verdiend: je werkt, je vind een markt of een klant, je wordt betaald en je gaat weer door met werken. Copyright heeft er voor gezorgd dat er een elite is ontstaan die dat niet meer hoeft te doen. Aan de poten van die pluche stoel begint het Internet en p2p te zagen, zodat we uiteindelijk allemaal toegang hebben tot het systeem van distributie als we hard werken om ons product te verkopen.

Zal dit zomaar allemaal gaan gebeuren? Nee vast niet, de Kerk heeft ook niet zonder slag en stoot zijn monopolie opgegeven. Echter het zal interessant worden op de iets langere termijn. Misschien zullen gedurende een korte periode de artiesten en producers hier onder te leiden hebben, hun werk zal zo gekopieerd gaan worden. Echter deze artiesten zullen dan harder aan het werk moeten, waardoor ze hun kwaliteit zullen gaan verbeteren. Ze moeten immers gaan werken voor hun geld. De prijzen van concerten zullen omhoog gaan, maar je zal het nieuwe album gratis kunnen krijgen. Waarom? Deze bekende en beroemde artiesten en acteurs zullen de mij, de klant, een unieke ervaring kunnen geven en als het aanbod van deze artiest niet omhoog gaat dan zal de prijs omhoog gaan. Dit is normaal en het is OK.
(Dit is vrije interpretatie van een comment hier)