|
Een blog en een comment van Tim maakten me nieuwsgierig wat hij nou bedoelde met de term “The Logic of the Gift” van M.H. Boisot (1999)*.
Ik moest toch het boek van Boisot nog eens doorbladeren en meteen ’s opgezocht wat hij nou bedoelt met die term. Volgens mij bedoelt Boisot dat het eigenlijk een vermogen is om in te zien, dat je een relatie kan versterken als je af en toe iets kan geven, zonder er iets direct van terug verwacht. Een tegenhanger van een contract dus eigenlijk, waarin je een ruil heel expliciet maakt.
Klinkt heel logisch zou je zeggen. Echter is het iets wat veel organisaties allang niet meer in hun vizier hebben. Je kan zoveel goodwill kweken bij je klanten als je als organisatie ook af en toe iets doet voor meer dan alleen direct financieel gewin. Kijk maar ’s naar goede doelen, het faciliteren van discussies over de waarden in je branche, het bijhouden van (een) blog(s).
Vooral dat laatste is iets wat redelijk weinig investering kost, maar het brengt je zoveel dichterbij je (potentiële) klanten. Zo hef je een deel van de informatie asymetrie op en ga je volgens Boisot zijn Social Learning Cycle weer een stukje weg van de bureaucratie, toch?
* Boisot, M.H. (1999) Knowledge Assets: Securing Competitive Advantage in the Information Economy, Oxford University Press, New York.
| 
February 6th, 2007 
1406 Views 
Sinds enkele maanden schrijf ik voor mijn werkgever een column over interessante, innovatieve ontwikkelingen rondom het Internet, met name Web 2.0. Het zijn vaak korte stukken die voor een breed publiek toegankelijk moeten zijn. Ik zal deze bijdragen ook hier gaan posten…
