Heerlijk, ik heb er weer eens zin in: een opinie blogposting.
Elke ochtend lees ik mijn vaste rondje van nieuwssites en daar zitten natuurlijk een aantal technische tussen. Ik heb het idee dat het fenomeen Second Life vrijwel nooit op de nerdsites voorkomt, maar vooral op de sites die de techniek van een ‘business’ of leken standpunt beschouwen.
Zo kwam ik vandaag weer eens langs op nu.nl en daar stond een stukje over de CDA jongerenafdeling, die ageert tegen de gemeente Den Haag, die €17.000 geïnvesteerd heeft in een virtueel strandtentje. De bedoeling van de gemeente is om een virtuele aanwezigheid te hebben in het leven van de Haagse burgers, een marketingoverweging dus.
Ik begrijp niet dat er mensen zijn die zich bezig houden met Second Life. Een website of een virtuele wereld gebruik je niet vanwege de aanwezigheid van het platform, maar er moet een hogere reden zijn. Dat heet volgens Zengestrom de Object-centered Sociality. Flickr.com bestaat, omdat men graag foto’s deelt, niet omdat die site zo gaaf is. YouTube bestaat, omdat het delen van video’s leuk is en World of Warcraft speel je omdat het spelletje zo leuk. In elk van deze voorbeelden heb je een hoger doel, waarom je het “platform” gebruikt. In Second Life zie ik helemaal geen hoger doel, anders dan: “Hey, ik ben er hier ook bij, hip he?”
Mijn theorie is dat alleen zij, die hip willen meedoen, een avatar hebben op Second Life, maar dat degenen die écht betekenis zoeken in virtuele communities er ver vandaan blijven, want we hebben wel wat zinnigers te doen. Zoals level 70 worden en die draak een lesje leren.
“He looks funny at me”
March 30th, 2007 
Het succes van Second Life ligt hem volgens mij helemaal in het feit dat er geld mee te verdienen is. Dat trekt mensen aan. Mensen trekken meer mensen aan.
Het ironische is dat er pas (veel) geld mee te verdienen valt als veel mensen zich hebben aangesloten: kip-ei problematiek.
Second Life heeft zich goed door de beginfase heengeworsteld en is daarmee een begrip geworden. En dat trekt nou eenmaal veel losers aan
PS: Drogredenaties FTW!
Ik ken niemand die SL speelt, misschien durven mensen er niet voor uit te komen? In ieder geval, ik vind SL een boeiend fenomeen. Wat drijft mensen die zich een tweede persoonlijkheid aanmeten? Mensen die dit in First Life hebben gaan meestal in therapie. Zou er iemand zijn in SL die therapie geeft aan mesen in SL met meerdere persoonlijkheden?
MarkC, ben je zelf al eens in Second Life geweest?
Valt me op dat iedereen een mening heeft, maar weinigen een avatar
Overigens ben ik ook criticaster, al weet ik niet of je mijn blog daar over volgt
Deze houd netjes al het SL-nieuws bij, maakt bekritiseren eenvoudiger
Ik wel. Mijn nick daar is Markie Nishi.
Wat een onzin is dat zeg
Nigel Husky … heb het een keer of wat geprobeerd - maar verveel me iedere keer te pletter.
Vind wel leuk dat ik een hele auto als hoed kan gebruiken enzo, maarja..
Ach ik zie ook geen hoger doel in chat-boxes, belspelletjes, die chat-balk bij tmf / de box.
Waarom spelen mensen toneel en kijken we graag films?
Ik had er gister toevallig nog over met mijn thesisbegleidster. Wat zij ook zag is dat mensen vooral dingen aan het nabootsen zijn van de echte wereld. Dus mensen bouwen bijvoorbeeld een huis met een dak erop…(voor alle regen die er valt in SL ;))
De volgende fase is dat mensen dingen gaan proberen in secondlife die niet in het echt mogelijk zijn. In een wereld waar zwaarte kracht geen rol speelt en je kan reizen met de snelheid van het licht kunnen er ineens hele leuke nieuwe ideeen ontstaan.
De fase die hierop volgt is eigenlijk het leukst dit is wanneer mensen hun inventies die zij binnen een virtuele wereld als SecondLife bedenk weer gaan terug vertalen naar de echte wereld (de positieve dingen dan :)). Je gaat dingen via een wereld als SL op een andere manier benaderen dan in het echt.
Daarom is Second Life een ‘virtuele wereld 1.0′ en kijk ik nu al uit naar ‘virtuele wereld 2.0′ :o)
Echt veel origineler dan een paars hoofd, een ‘3d-webwinkel’ of een ruimteschip is men nog niet inderdaad…
Ik verbaas mij altijd weer dat er zoveel mensen zijn die zich afvragen waarom men een ’spel’ zoals second life speelt, terwijl ze zelf dit soort onzinblogs schrijven. Naar mijn idee heeft second life meer doelen in zich (alleen moet men die zelf stellen)dan de meeste blogs zoals deze.
Toedels
Ieder zijn ding denk ik…
en waarom speel jij Second life?
omdat ik nu niet meer hoef te werken