… het mindere gevoel blijft toch hangen. Wie zich deze post nog kan herinneren over Frank en Hans op de Cebit, zal zich vast ook herinneren dat er meer mensen waren die het belang van authenticiteit hoog in het vaandel hadden. Ik vond het daarom ook des te spijtiger dat mijn slechte voorgevoel die ik in die post ten toon spreidde het blijkbaar heeft gewonnen van het goede. Wat ik persoonlijk het meest opvallende heb gevonden aan het geheel, is wat Seth al noemde ‘het echte verhaal, recht uit het hart’. De reacties van Frank en Hans alhier waren alles behalve dat. Het had eerder iets weg van ‘damage-control’. Een ander opmerkelijk aspect is dat de discussie over integriteit, zoals die in de comments hier, bij Nigel, maar ook op de betreffende weblog’s zelf, totaal niet in de resultaten van Hans’ evaluatie van het geheel terug komen. Zou je daar als organisatie helemaal niet bang voor moeten zijn?
April 15th, 2007 
Nou, absoluut ja dus
Tis alleen meer een kwestie van onderkennen dat het gebeurd c.q. kan gebeuren en er iets mee doen of over afspreken. Zal in het geval van Hans’ z’n blog zeker gebeurd zijn met zijn werkgever.
Overigens is de link achter ‘Nigel’ in je txt stuk
Hi Mark (en Nigel),
Allereerst: ik mis het woord authenticiteit in deze blogposting als startwoord. In je RSS feed staat dat wel. Waarom heb je dat woordje weggehaald? Want volgens mij ging de discussie daarover.
Jammer dat jullie de conversatie alleen hier voeren. Wellicht had een reactie op mijn posting de lezers van mijn weblog ook kunnen betrekken bij de discussie. Verder valt het me op dat jullie conclusies trekken cq stellingen poneren. Volgens mij is de blogosfeer juist bij uitstek geschikt om vragen te stellen. Je had me simpel kunnen vragen:
- of het damage control was
- of we afspraken hebben gemaakt over wanneer ‘het’ gebeurt (nigel)
- waarom ik de discussie niet heb opgenomen
Ik heb voor de volledigheid, een link naar deze posting opgenomen onder mijn posting in de reacties, omdat ik vind dat lezers recht hebben om te weten wat de context is over het onderwerp. Daar heb ik verder ook mijn reactie neergezet waarom ik de discussie niet heb opgenomen.
Nog een vraag die me zo te binnenschiet: waar moet een bedrijf nu bang voor zijn? (je laatste zin). Voor integriteit, voor de discussie over integriteit of voor het feit dat het niet in mijn evaluatie staat?
Tot slot nodig ik jullie bij deze graag uit om eens onder het genot van een kopje koffie met ons van gedachten te wisselen hoe een bedrijf (nee laat ik voor me zelf spreke: hoe Tulip) met acties voor bloggers om zou kunnen gaan. Ik zal Rene Vlak (commercieel directeur) van PaceBlade er dan ook bij vragen. En nee dit is geen damagecontrol
Gewoon kennis delen. Wij staat open om jullie ideeën te horen en met jullie hierover te brainstormen.
Hopelijk tot later dus.
Een uitnodiging die naar mijn idee een positief antwoord verdient!
Laat ik voorop stellen dat ik het ook niet lekker vond hoe tussen jou (Hans) en Frank de een-twee verliep. Maar om heel eerlijk te zijn, schrok ik een beetje van de toon van deze posting (die van Mark dus). Authentiek zijn in een medium waar iedereen zo alles uit de context kan trekken en een eigen interpretatie aan kan toekennen is als balanceren op een heel dun draadje. Het is een goed idee als het idee leeft dat jullie (hans en frank) nog steeds het evenwicht kwijt zijn daar een kopje koffie over wordt gedronken, maar ook voor Mark en Nigel geldt dan dat oude koeien misschien toch in de sloot gelaten kunnen worden.
my 2 cents.
Juist niet de discussie vermijden, juist nu het interessant wordt. Door in extremen te denken kan je denk ik juist de zere plekken vinden in een nieuw fenomeen als corporate blogging.
Het feit dat de discussie zo open gevoerd wordt, in blogs en comments, vind ik juist heel erg web 2.0 / P2P. Iedereen die onze blogs leest kan ervan leren, hoe percepties ontstaan. En wellicht komen we er wel uit, hoe dat corporate blogging beter kan.
Ik bedoelde niet met mijn reactie dat de discussie vermeden moet worden, maar wel dat namecalling niet op zijn plaats is en dat een constructieve manier van denken op zijn plaats is.
Kortom: je kan tegen iets ageren, maar dan moet je wel punten aandragen hoe iets verbeterd kan worden.
Als we het dan toch over integriteit hebben, toch even de hand in eigen boezem steken. Bolke, wat ik met de post heb proberen aan te geven, is dat integriteit naar mijn idee voorop staat bij dit soort acties. En dus, dat het de moeite van het discussiëren waard is.
Als je het hebt over ageren: ik ageer tegen zaken die lijken op een vooraf opgezette planning. Dat denk ik in Hans’ evalutatie te kunnen lezen, en ik denk dat je daarmee dus erg uit moet kijken, omdat je integriteit in het geding kan komen. Als je dat namecalling wilt noemen, prima.
Wat ik interessant vind, is de vraag ‘In hoeverre heb je als organisatie de bewegingsruimte om zaken in de blog-o-sphere te organiseren, zonder dat je integriteit van dat handelen in het geding komt?’.
Natuurlijk geldt daarbij dat de blogwereld wellicht soms iets te negatief denkt over (met name de grotere) organisties, maar zoals Frank Gery zegt, ook dat moet je meenemen/incalculeren.
Mee eens, al vind ik niet dat de extremen zich op persoonlijke voet moeten gaan openbaren. Enige waar ik over ben gevallen is de vraag of blogs als die van Frank en Hans hun integriteit en authenticiteit kunnen waarborgen, terwijl Hans gelieerd is aan Tulip en Frank soms gesponsord lijkt.
Als je op een gegeven moment een autoriteit bent op een bepaald vlak heb je invloed (de influence ripples) en ik denk dat het aan de lezers is om daar enerzijds vertrouwen in te hebben, maar soms ook even te checken of dat wel vertrouwen wel verdiend is
Mark, misschien kan je dit wat breder opzetten? Een soort offline borrel? Ik denk dat er meerdere bezoekers zijn die hier over mee willen denken.
Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar natuurlijk kom ik graag een keer langs om over het een en ander te spreken. Het is en blijft een interessant vraagstuk, hoe je bloggen en organisaties kunt verenigen/elkaar laten aanvullen (we mailen).
Over je integriteitsvraag: ik denk vooral niet voor de discussie over integriteit. Volgens mij geldt daarvoor ‘what doesn’t kill you makes you stronger’. Wat duidelijk weergeeft dat je jezelf als organisatie wel in zekere mate kwetsbaar opstelt. Echter, als dit goed uitpakt, kun je grote hoogtes bereiken.
Integriteit zelf, is altijd iets wat je moet proberen te behouden. Echter is dit moeilijk te ‘managen’. Het gevoel ligt aan de kant van de consument/lezer/blogwereld. Het vervelende is dat je daarbij als organisatie geheel onterecht kan worden uitgemaakt voor niet-integer, terwijl je op je tenen loopt om toch dat proberen te zijn. Je kunt het niet altijd in de hand hebben.
Integriteit zegt iets over de waarde van hetgeen iemand zegt. Dus op het moment dat je integriteit naar de maan is, is de kans dat mensen iets van je aannamen of je geloven… klein
Dus in dat zicht heeft de discussie over Hans en Frank wel een aanslag op hun integriteit gedaan - iets wat onvermijdelijk is, maar tegelijk ook onwenselijk - zonder de opbouwende discussie in ieder geval.
Begrijp dus wel wat Bolke bedoeld daarin.
Overigens heb ik mijn reactie aan Hans op zijn blog geplaatst.
Hans, ik vind het bewonderingswaardig hoe je alle kritiek serieus neemt. Mijn kritiek op ‘marketing door bloggen’ is dat je vantevoren duidelijk moet zijn welke pet je op hebt.
Bloggen kan je gebruiken als een marketingtool, daar is niets mis mee. Zelf vind ik het echter wel belangrijk, dat je daar vantevoren duidelijk over moet zijn.
De grens tussen persoonlijk enthousiasme en organisationeel enthousiasme is namelijk niet te meten. Natuurlijk ben je als werknemer altijd in zekere mate enthousiast over je producten, en dat is vaak ook authentiek. Maar wees duidelijk over welke pet je op hebt als je met outsiders erover discussieert.
Ik heb namelijk meestal geen behoefte om met een werknemer van organisatie X in discussie te gaan over de plussen van zijn product, maar heb wel zin in een kritische review samen met een andere koper (zoals tweakers.net). En de reden is omdat ik niet in discussie wil gaan met iemand die een ander perspectief en andere belangen heeft.
Ik denk overigens dat Tulip veel aan ‘hipheid’ te winnen heeft, door te leren bloggen als organisatie. Ook is het een middel om user-feedback te krijgen. Maar de grens tussen ‘het product promoten’ en ’serieuze feedback genereren’ moet heel expliciet aanwezig zijn. En hoe je dat op een persoonlijk blog doet, waar je dus ook je werk in betrekt kan ik even niet bedenken…
[…] Met een knipoog naar Anderson heeft de discussie rondom het wel of niet authentiek en integer zijn een toch wel bijzondere wending gekregen. Hans publiceerde enkele dagen terug een evaluatie over de ervaring van zijn werkgever Tulip en dochteronderneming (toch?) PaceBlade op zijn weblog en een reactie kon niet uitblijven… […]
[…] Perception of niet … […]
[…] Perception of niet … […]
[…] discussie over perceptie en autenticiteit op blogs die hier (en op andere blogs) gaande was is even in alle hevigheid […]
[…] je vrienden op het moment dat je ze ziet. En dat is natuurlijk zonde.” Het meest succesvolle artikel is onderdeel van een interessante bespreking van de integriteit van de blogosfeer. “Mark […]