De discussie over perceptie en autenticiteit op blogs die hier (en op andere blogs) gaande was is even in alle hevigheid gevoerd. Ik wil die nu niet opnieuw aanslingeren, maar een interessante vraag die bij veel mensen is blijven hangen is de vraag hoe organisaties om moeten gaan met het fenomeen corporate blogging. Oftewel, zorgdragen voor het feit dat de consument, je publiek, je schreden in de blogosphere waardeert en jou niet gelijk als uitbater van een nieuw commercieel platform ziet.
Met het gebruiken van blogs als nieuw commercieel platform hoeft overigens niets mis te zijn, zolang je transparant bent over je bedoelingen. Zo kan het erg interessant zijn om de blogs van nieuwe startups te volgen, gewoon vanwege het feit dat je graag op de hoogte blijft van de ontwikkelingen die zij doormaken.
Ik las vandaag een Dilbert cartoon die pakkend beschreef waarom de meeste organisaties niet zouden moeten bloggen.
In de begeleidende tekst stonden nog eens drie argumenten opgesomd. Één daarvan (de eerste) kwam ik ook al eens in een top tien lijstje van Nigel tegen.
- Iedere post moet doorgelicht worden door juristen of PR. Met andere woorden: het kan nooit een authentieke boodschap zijn
- Organisaties zijn niet voorbereid op het toestaan van negatieve commentaren. Maar tegelijkertijd. Blogs zijn geen monologen, dus commentaren afschermen is ook geen optie
- Soms is het doel van een blog het controleren van berichtgeving over jouw merk. Echter het is en zal altijd een ilussie zijn om berichtgeving over jouw merk te kunnen controleren.
Dit zijn keuzes die organisaties maken op het moment dat zij besluiten een corporate blog te starten. Maar ben je dan écht aan het bloggen op het moment dat je je posts langs PR stuurt of comments disabled? Ik denk van niet. Misschien pas als organisaties deze schroom van zich afgooien kunnen we de echt succesvolle corporate blogs gaan zien.
Och, daarin is Direct2Dell een goed c.q. slecht voorbeeld. Zo is het dus niet ideaal, als je je klanten om de mening vraagt - verplicht je jezelf er wel wat mee te doen.
Interesseert het je eigenlijk niet? Vraag er dan ook niet naar - ook niet louter voor de vorm
Je zal altijd de maakbaarheid van een imago moeten respecteren. Roep vaak genoeg dat je open, succesvol of innovatief bent en iedereen geloofd je. Iedereen denkt dat Google het summum wat betreft de open organisatie is, maar niemand weet dat hun kantoor een fort in de woestijn is. Openheid is dus ook maar relatief
Wellicht moet je selectief zijn in de mensen die je als bedrijf wilt laten bloggen - de een verteld ‘jouw’ verhaal toch beter dan de ander. En soms is je verhaal niet zo positief als je je eigen PR-afdeling zou willen - maar juist eerlijkheid blijkt te worden gewaardeerd.
Ten slotte ben ik ook wel weer vatbaar voor de ‘business case’ - het moet immers wel zin hebben om er moeite voor te doen. Louter mooie verhalen voor je klanten schrijven zonder dat dit iets oplevert kun je dan beter laten zitten.
Ideetjes voor morgen aan het opdoen Mark?
En toen bedoelde ik… Martin
Nu kan ik natuurlijk even de lieve editor uithangen en die naam veranderen… maar tja… transparantie hè
Overigens vindt ik het punt van de PR afdeling best een goeie. Vaak zie je dat met name grote bureaucratische ondernemingen alle contact met de buitenwereld (lees: pers) via de communicatie afdeling willen laten lopen. Maar dat resulteert vaak genoeg in te weinig inzicht in het onderwerp door de PR-dame of heer. Dan kijken de specialisten tenenkrommend toe hoe deze persoon het verhaal compleet verkeerd uitlegt. Met soms zelfs als gevolg dat de onderneming in een kwaad daglicht wordt gezet omdat de PR-persoon het niet goed heeft weten uit te leggen.
Heeft niet per se met de omvang van de onderneming te maken - maar wel met de kwaliteit van je PR-mens
In mijn beleving en ervaring hebben deze mensen het zwaar en krijgen ze het nog zwaarder. In de beleving van de klassiek rechtoplopende Homo Public Relationale gaan wij bloggers, wikipedianen en andere sociale netwerkers gewoon met hun werk aan de haal en zou je eigenlijk gewoon elke scheet die je laat richting buitenwereld even moeten toetsen met ‘PR’.
PR kan echter juist op het vlak van de strategische communicatie een rol spelen denk ik - juist in de wereld waarin iedereen met iedereen communiceert moet iemand aangeven over wat, met wie en waarom we wel of niet moeten communiceren. Dus meer losweken van inhoud en je bezig houden met kaders!
Enfin, zoals je ziet - ik los ze allemaal voor je op
en dat nog voor half acht
…
Het is feitelijk een klein wonder inderdaad
Tot straks!
[…] KnowledgeCafe: ‘Waarom de meeste organisaties niet zouden moeten bloggen’ […]
[…] PR-afdeling heeft er dus niets meer mee van doen, al ‘ontdekte‘ ik dat ook de vorm van PR dus kan veranderen - op het moment dat er meerdere bloggers en […]