Vandaag hebben Hans, Nigel, Rene en ik ons eens begeven in het feestgedruis van Hoorn. En een feest dat was het. Grote groepen feestende mensen naast ons, een draaiorgel dat vooral aan de andere kant naast ons kwam staan en verscheidene bijzondere personen die al dan niet verkleed voorbij kwamen.
De insteek van ons gesprek was om eens naar aanleiding van deze post, te spreken over hoe organisaties om zouden kunnen gaan met weblog’s en verschillende aspecten die hiermee te maken hebben. Een aantal onderwerpen is me specifiek bijgebleven.
Integriteit is maar tot zo ver te ‘regelen’. De blogwereld laat zich namelijk niet regelen. De hele discussie draaide voor mij met name om het onderwerp ‘heb je gelijk’ of ‘krijg je gelijk’. Soms kun je nog zo je best doen om integer over te komen, maar zijn er altijd mensen die dat in twijfel blijven trekken. De vraag daarbij is: is dat eigenlijk erg? Zijn dat uberhaupt wel de mensen die in je doelgroep passen? Heb je het wel over doelgroepen of moet dat anders?
Corporate blogging is eigenlijk in strijd met zichzelf. Organisaties reguleren en houden zich bezig met risico inperking. Bloggen is een creatief proces en moet je dus per definitie niet willen inbedden in een organisatie structuur. Creativiteit werkt niet binnen elk type organisatie. Misschien zouden we blogging ook eens moeten plakken op organisatie typeringen. Zouden alle organisaties wel moeten willen bloggen? Zijn er niet ook organisaties die er per definitie niet aan zouden moeten beginnen? Wie zou je binnen een organisatie dit moeten laten doen?
Dan komen we bij de titel van de post. Wat me met name duidelijk is geworden is dat, in een wereld waar we allemaal nog niet weten wat we met weblog’s in organisaties aan moeten, we vooral moeten doen. Blogging is emergent, het moet ontstaan. Laat het zichzelf maar reguleren en houdt het als organisatie in de gaten. Wordt het een organisatorisch risico, onderhandel dan over hoe je dat kunt voorkomen. Eigenlijk geheel in de peer-to-peer gedachte: achteraf beoordelen. Nog meer vragen en nog minder antwoorden, volgens mij zijn we nog zoekende 
Nigel’s verhaal
April 27th, 2007 
Nog meer vragen en nog minder antwoorden, dat klinkt goed
Wellicht kun je erover uitwijden
Zelfs jouw onderwerp is nog langsgekomen 
Ok Mark
Het achteraf beoordelen vind ik erg belangrijk. Als mensen iets willen produceren omdat zij daar de mogelijkheden tot hebben, moet dat gewoon kunnen. Achteraf blijkt wel wat de waarde van zo’n productie is, en of we het geloven of niet.
Zijn we als lezers geinteresseerd in zo’n onderwerp? Hebben we er een mening over? Waarschijnlijk een stuk minder als het gereguleerd is. Op de P2P blog heb ik er zojuist iets over geschreven. Na het luisteren van de lezing op Marleting3, kwamen bij mij soortgelijke vragen op. Als marketeer heeft de spreker Thys 4 punten opgesteld om marketing weer nieuw leven in te blazen. Klinkt als corporate blogging…
Mijn weerslag volgt nog… Ben aardig verbrand op het terras. Zoals ik al zei, het is afzien, maar iemand moet het doen
Respect voor jullie harde werk mannen.
Eigenlijk zijn dit soort meta-discussies de kracht van bloggen, wat MarkN ook in zijn blog zegt. De authenticiteit is altijd in ‘the eye of the beholder’ , dus alleen door discussie achteraf kan je authenticiteit benaderen.
De volgende stap naar typeringen van organisaties en al dan niet moeten bloggen is een leuke stap. Alleen op welk abstract niveau ga je die typeringen definiëren?
[…] gesprekken beinvloeden om er zo met onze gelijken over te praten? Dit doet me ook denken aan de post op knowledgecafe over corporate bloggen. Net als bloggen, zijn gesprekken ‘emergent’, het moet ontstaan. […]
Corporate bloggen: van besturing naar zelfsturing….
Vrijdag hadden Nigel, Mark en Rene een lunchafspraak in Hoorn om bij te praten over corporate bloggen. Het was een echte Hoorn-Experience Draaiorgels, Tiroler meisjes, zingende zwervers en feestend mensen op ons terras. Brainstorm 2.0 dus…….