KnowledgeCafe

Vandaag hebben Hans, Nigel, Rene en ik ons eens begeven in het feestgedruis van Hoorn. En een feest dat was het. Grote groepen feestende mensen naast ons, een draaiorgel dat vooral aan de andere kant naast ons kwam staan en verscheidene bijzondere personen die al dan niet verkleed voorbij kwamen.

De insteek van ons gesprek was om eens naar aanleiding van deze post, te spreken over hoe organisaties om zouden kunnen gaan met weblog’s en verschillende aspecten die hiermee te maken hebben. Een aantal onderwerpen is me specifiek bijgebleven.

Integriteit is maar tot zo ver te ‘regelen’. De blogwereld laat zich namelijk niet regelen. De hele discussie draaide voor mij met name om het onderwerp ‘heb je gelijk’ of ‘krijg je gelijk’. Soms kun je nog zo je best doen om integer over te komen, maar zijn er altijd mensen die dat in twijfel blijven trekken. De vraag daarbij is: is dat eigenlijk erg? Zijn dat uberhaupt wel de mensen die in je doelgroep passen? Heb je het wel over doelgroepen of moet dat anders?

Corporate blogging is eigenlijk in strijd met zichzelf. Organisaties reguleren en houden zich bezig met risico inperking. Bloggen is een creatief proces en moet je dus per definitie niet willen inbedden in een organisatie structuur. Creativiteit werkt niet binnen elk type organisatie. Misschien zouden we blogging ook eens moeten plakken op organisatie typeringen. Zouden alle organisaties wel moeten willen bloggen? Zijn er niet ook organisaties die er per definitie niet aan zouden moeten beginnen? Wie zou je binnen een organisatie dit moeten laten doen?

Dan komen we bij de titel van de post. Wat me met name duidelijk is geworden is dat, in een wereld waar we allemaal nog niet weten wat we met weblog’s in organisaties aan moeten, we vooral moeten doen. Blogging is emergent, het moet ontstaan. Laat het zichzelf maar reguleren en houdt het als organisatie in de gaten. Wordt het een organisatorisch risico, onderhandel dan over hoe je dat kunt voorkomen. Eigenlijk geheel in de peer-to-peer gedachte: achteraf beoordelen. Nog meer vragen en nog minder antwoorden, volgens mij zijn we nog zoekende

Nigel’s verhaal