Afgelopen week kwam ik dit model tegen op upstream, welke een aardig inzicht leek te geven in web2.0, de technische achtergrond ervan, de toepassingen die ermee gebruikt werden en welke social shifts dit tot gevolg had.
Zoals vaker met dit soort modellen, werd er uitgegaan van de techniek en de toepassingen die met behulp van die techniek zijn ontworpe, om vervolgens te kijken naar de verschuivingen die plaatsvinden in informatiegedrag.
Web2.0 ontketent mogelijkheden online die we in de ‘echte’ wereld al lang hebben. Discussiëren over betekenis, het benoemen van de dingen die we in de wereld tegenkomen en vervolgens daarover spreken met anderen om te kijken of je hetzelfde bedoeld en samen tot een beter inzicht te komen van waar je over spreekt. Het elkaar op de hoogte houden van nieuwtjes in de wereld. Dergelijke systemen bestaan al lang in het ‘echt’.
Maar waarom toch altijd dat technologische uitgangspunt rondom de beschrijving van web2.0, als we weten dat technologie onderschikt is aan wat wij zijn: mensen. Techniek is een mooi iets, maar waarom blijft het zo dat we over internet technologie spreken alsof we het hebben over een op zichzelfstaand ding? Het is de mens die de waarde geeft aan het internet. Het is de mens die communiceert, interacteert en participeert. Dus wáárom gaan we uit van techniek en niet vanuit onszelf of de sociale structuren die we in ons dagelijks leven elke dag tegenkomen?
May 8th, 2007 
No comments yet.