Vandaag staat er een artikel op Emerce over de aanklacht van 6 indepent platenlabels tegen online musicstore eMusic. De 6 platenlabels klagen eMusic aan omdat deze site de door hen geleverde muziek verkoopt tegen een te lage prijs. Gezegd moet worden dat eMusic zich richt op de ‘kleinere’ platenlabels en niet op major record labels als Sony BMG of Universal Music Group. De visie van de directeur van eMusic is dat, met name jongeren steeds meer alternatieven aangereikt krijgen, waar ze hun geld aan kunnen spenderen. Volgens hem is niet piraterij of een lage kwaliteit van de muziek dé oorzaak van de stagnerende verkoop van muziek, maar het feit dat men steeds kritischer kijkt naar het uitgave patroon en muziek over het algemeen nog altijd te duur vindt.
Wat ik het meest eigenaardige vond aan het artikel was dat de independens bang zijn dat het bedrijf gaat groeien. Op zichzelf een prima idee. Door veel, vaak kleinere, labels muziek te laten aanbieden via de site, wordt het mogelijk om als kleiner label eenvoudig een groter publiek te bereiken. Maar waarom is het voor de labels dan zo problematisch? Ze zeggen bang te zijn dat de eigenaars van eMusic het bedrijf laten groeien en het vervolgens voor miljoenen verkopen en er vervolgens niets van terugzien.
Zijn deze independent labels niet gewoon jaloers op het business model van eMusic? Een model wat ze zelf niet van de grond krijgen, omdat ze onderdeel zijn van het succes. Is het dan eigenlijk wel terecht dat ze hier bang voor zijn? Immers, zij helpen mee het succes te creëren. Maar aan de andere kant, is wat zij doen slechts het aanbieden van muziek.
Rare claim of terecht succes opeisen?
May 14th, 2007 
No comments yet.