Aan het begin van de wereld, de internetwereld wel te verstaan, waren we allemaal in extase. Wánt, zo stelde men, dat internet gaat voor heel wat moois zorgen in onze wereld. Niet alleen kon je vanaf heden via je computer contact leggen met vrienden in de buurt, nee, je kon in een flits van ééntiende van een seconde, de hele wereld rond. Maar, dat was dan wel zo, het was echter maar de vraag of men daar in den beginne gebruik van maakte. En hoewel in die begin tijd het vooral de pornoboeren en de zoekmachines waren die ervoor zorgden dat er ook over de landsgrenzen van het internet werden gekeken, al snel kreeg bubble1.0 vorm en moest een ieder ‘iets’ online doen. Men ging zich verdiepen in fora en nieuwssites in binnen en buitenland; en natuurlijk moest je jezelf ook presenteren.
Nu zo’n 10 jaar later zijn we pas echt begonnen met het gebruik maken van de mogelijkheden die Anytime, Anywhere, Anywho biedt. Met podcasts, weblogs, wiki’s, youtube, Second life, flickr, myspace, enzovoorts, vliegt de betekenisgeving de wereld over en we zijn daadwerkelijk die global village aan het creëren die men zo’n 15 jaar geleden voor ogen had.
Het wekte daarom ook des te meer mijn interesse, toen ik zag dat localiteit terrein lijkt te winnen. Youtube lanceert een Nederlandse variant van hun eigen video site; Yahoo komt met een Nederlands variant op Flickr; Kwero.nl is het Nederlandse antwoord op
Yahoo Answers; Numpa is dé Nederlandse vervanging voor Twitter. Vanwaar deze interesse in localiteit? De kracht van het online zat hem toch juist in het ‘worldwide’ van dat web. Waarom dan toch die lokale kopieën van internationaal goed lopende activiteiten? Willen we dan toch geen global village zijn?
No comments yet.