Praten we vandaag de dag na de industriële economie, informatie-economie, kennis-economie, experience economy en search economy nu over de Facebook economie? Sinds een maand heeft Facebook haar platform open gesteld voor 3rd party developers en sindsdien heeft ze haar user base met zo’n 3 miljoen gebruikers zien toenemen. Het aantal (commerciële) widgets dat in je profiel kan worden geladen groeit met de dag. En dit aantal groeit snel.
Ik weet nog goed dat ik na het lezen The Search van John Battelle onder de indruk was van zijn beschrijving van de search economy: hoe Google in staat is om een kleine schoenenwinkel in Amerika te maken of te breken door haar algoritmen aan te passen. Immers, een aanpassing van het algoritme kan je gegarandeerde ranking op de eerste pagina van Google doen omslaan in een niets betekende hit in de achterste regionen van de Google search results.
Facebook is pas gestart met het aanbieden van haar “network as a platform”, maar, je ziet nu al dat organisaties er alles aan gelezen is hun diensten in Facebook te integreren:
“We are tiny compared to them, but our community is growing and incredibly invested in making books and telling the world about it. I can imagine our Blurb authors wanting to promote their books in Facebook. What if we could port a cooler version of our book preview onto your Facebook page, and people could buy it and recommend it? I think there is an interesting roundtrip moment there.”
Met Facebook heb je in één klap een immense user base binnen je bereik om je producten of diensten af te zetten en daarmee is het dus een platform waar je als organisatie eigenlijk niet wilt ontbreken.
Er gaan al langer stemmen op dat Facebook langzamerhand de nieuwe Google wordt. Het lijkt erop dat er zich langzamerhand een geheel eigen economie rondom Facebook vormt. Door nu widgets van 3rd party developers toe te staan kan Facebook langzamerhand uitgroeien tot een single point of contact en daarmee tevens concurreren met platforms als Netvibes of iGoogle. Zeker op haar directe concurrenten heeft Facebook nu een voorsprong en lijkt het een kwestie van tijd totdat ook diensten als Myspace en Linkedin moeten volgen.
“Met Facebook heb je in één klap een immense user base binnen je bereik om je producten of diensten af te zetten en daarmee is het dus een platform waar je als organisatie eigenlijk niet wilt ontbreken.”
Ik vraag me af hoe dat werkt. Iedereen kent de voorbeelden van kinderen die nu opgroeien die het belachelijk vinden dat er reclame tussen hun tekenfilms doorkomt. Ze vinden dat onzin, dat gebeurt online toch ook niet. Reclame uitingen gaan van push naar pull. Hoe zou dat op facebook lopen? Zouden ze daar slechts aanbieden als je zoekt naar mooie producten die je zelf wilt vinden. Of wordt het in je account verwerkt als _zij_ denken dat dat nuttig is?
Dat is snel :-):
http://www.techcrunch.com/2007/06/24/linkedin-to-open-platform-in-response-to-facebook/
Het toestaan van widgets van 3rd parties door Facebook zorgt er wel voor dat de beeldschermen van de facebookers een rommeltje zijn geworden.
Uit recent eytracking onderzoek is gebleken dat mensen al niet meer naar banners op beeldschermen kijken. Vraag me daarom af wat de value voor die 3rd parties is..
En hoeveel Facebook ervoor krijgt is interessant om te weten.
“Met Facebook heb je in één klap een immense user base binnen je bereik om je producten of diensten af te zetten en daarmee is het dus een platform waar je als organisatie eigenlijk niet wilt ontbreken.”
Welke userbase dan? Heb je op het moment dat je toestemming hebt om iets op een site te plaatsen dan ook meteen toegang tot de userbase? Lijkt me niet eigenlijk. Het is en blijft gewoon hetzelfde als een bannertje plaatsen op een site. Net zo irritant over het algemeen. Ik run al niet voor niets adblock. Wat een rust zeg!
Ik krijg eerlijk gezegd een soort second life idee. Daar moet je als bedrijf ook opzitten, maar voor de rest komt er niemand:
O ja, zit dus ook op facebook :-). Stuk relaxter dan hyves. En grappige is dat ik ook op linkedin zit: ik zie beide als totaal verschillend. Ik snap ook de schrik van linkedin helemaal niet. Ik ga echt niet mijn businesscards zitten uitwisselen op de playground die facebook is. En vice versa wil ik geen contacten onderhouden met mijn vrienden via dat saaie linkedin.