In de krant metro van afgelopen dinsdag stond, tussen al het geweld over de beursen die in elkaar zakten een klein artikeltje over Europa en web 3.0 (pag. 7). EU-commissaris Viviane Reding van InformatieTechniek gaf aan dat `het internet van de toekomst […] onze samenleving ingrijpend [zal] veranderen’. Het artikel bericht over de volgende generatie internet, web 3.0 geheten, dat de deur wijd open moet zetten naar mobiele televisie, gps-diensten en smart tags.
Een paar weken terug moest ik wel een beetje lachen om het nieuwsbericht dat slimme fruitvliegjes minder lang leven dan domme fruitvliegjes. Het bleek namelijk uit onderzoek dat slimme fruitvliegjes teveel energie nodig hadden voor hun denkprocessen.
Als je de analogie trekt naar organisaties, kan je dan ook niet stellen dat er in sommige situaties maar beter niet teveel nagedacht moet worden? Bij een lopende band kan ik me dat in ieder geval wel voorstellen, maar kan het ook voor hele organisaties gelden? Is innovatie, kennismanagement of leren altijd een goede investering? Of kan je situaties herkennen waarin je maar beter kan focussen op je operaties?
Veel organisatieonderzoek gebruikt de case aanpak, een analyse binnen één of meerdere organisaties, gericht op verbanden tussen het onderwerp en succes. Je kan de theorieën die hieruit voortkomen zien als een manier voor working the system zoals Seth Godin dat noemt. Dat betekent dat je alle bekende regels van het systeem hanteert voor het meest optimale succes.
De andere manier voor succes is beating the system. Je overtreedt de bekende regels en zorgt voor een verandering in hoe succes wordt gedefinieerd of behaald.
Tegenwoordig zijn termen als web 2.0, en postmoderne organisaties hip in organisatietheorie. Deze termen stellen dat de huidige vormen ouderwets zijn en zich moeten aanpassen aan de huidige tijden en inzichten. Nieuwe organisatietheorie zou zich daarom moeten richten op de grondgedachten van web 2.0 en postmoderne organisaties.
De vraag is echter alleen: Welke regels horen bij het nieuwe ethos? Wat voor organisatievormen zijn succesvol die het ethos van web 2.0 en postmodernisme volgen?
Een interessante case kan worden gemaakt denk ik uit organisatievormen die in omgevingen opereren waarbij deze ethos al voor een groot deel gevolgd wordt: Online Gaming. Lees meer »
Sinds een week lees ik weer eens af en toe de webpagina van Wired. Het is eindelijk weer een leuke site geworden kwam ik achter. Sinds 2006 is de website weer één geheel met het magazine, dus wellicht is daarom de nieuwsdekking weer leuk en divers.
Maargoed, wat ik nu tegenkwam was wel een heel interessante link: Life, Death and Twitter on the African Savannah. Dit artikel verwijst naar een blog van een ranger op de Mara Triangle in Afrika, die bijna elke dag wel een verslag heeft van de avonturen die hij beleeft op de Savanne. Van zieke leeuwen tot vuurgevechten met stropers, met alle gevolgen van dien.
Op de wildlife-blog wordt er bijvoorbeeld uitgelegd dat één van de rangers gewond is geraakt in zo een vuurgevecht en dat de Mara Conservancy met schulden zit door de helikoptervlucht om de gewonde naar een ziekenhuis te brengen. Je kan geld overmaken voor eeuwige roem in een volgende blog. Adverteerders spekken de kas door te adverteren op de blog en zo kan je vanaf je bureaustoel het teruglopende toerisme naar Kenia compenseren.
Dit is pas bovenop je goede doel zitten!
Bekijk de blog en de flickr albums voor mooie verhalen en plaatjes.
Een baan zoeken en aannemen bestaat uit succesvol onderhandelen. Zo, ik begin de blogpost weer even met een typische ‘kort door de bocht’ stelling.
Er zijn volgens onderzoekers twee strategiën voor succesvol onderhandelen:
Perspective taking
Empathy
Het nemen van het perspectief van de opponent behelst nadenken over de rationele argumenten van diegene. Empathie betekent dat je je probeert in te leven in je opponent, wat diegene zou kunnen voelen bij jouw houding en eisen en hoe jij je gedrag en eisen daarop kan aanpassen. Volgens de onderzoekers hebben onderhandelingen waarin geen van beide partijen empathie als strategie gebruikten, de beste kans op een gunstige uitslag voor beide partijen.
De Plakfactor - Waarom sommige ideeën beklijven en andere niet.
Dit boek heb ik onlangs gelezen en het leek me leuk om eens op een andere manier een review te maken. Bij deze een inspirerende video gebaseerd op dit interessante en bruikbare boek!
Het softwarelandschap wordt met de dag onoverzichtelijker. Continue worden wij geconfronteerd met nieuwe tools - die ons leven hoogstwaarschijnlijk een stuk makkelijker maken – maar waarvan de acceptatiegraad onder de gebruikers erg laag is. Het lijkt of gebruikers niet zitten te wachten op nieuwe tools en software die ogenschijnlijk stukken beter zijn. Ook binnen collaboratietools is ‘mailen’ nog steeds een van de meest effectieve middelen om kennis te delen, ondanks er toch heel wat geavanceerdere oplossingen bestaan. Maar hoe komt dit eigenlijk?
Vanmorgen heb ik in de NRC-Next een artikel gelezen over hoe een mailtje van een Nederlandse journalist kan leiden tot voorpagina nieuws over de Amerikaanse verkiezingen. Het betrof een mail van journalist Jeroen van Bergeijk, waarmee hij een Amerikaanse weblogger/journalist vroeg of Hillary Clinton de clip kende van het door haar gebruikte nummer ‘When the Lady Smiles’. Een paar dagen later kopte de kranten: ‘Controversiële hit in Clinton Campagne’. Het feit dat het nummer toevallig werd gedraaid en dat het weinig tot niets te maken heeft met de daadwerkelijke campagne van Hillary Clinton, lijkt er even niet zo veel toe te doen. Lees meer »
Tijdens de kerstvakantie heb ik Everything is miscellaneous van David Weinberger gelezen en vlak daarna ben ik begonnen aan The Cult of the Amateur van Andrew Keen. Beide boeken zijn wat mij betreft onmisbaar als je geïnteresseerd bent in de impact van web en web 2.0 technologie en concepten op ons leven. Maar beiden benaderen dit vanuit een totaal ander perspectief. Daar waar Everything is Miscellaneous de positieve kant van deze ontwikkelingen beschouwd, beschrijft Keen een doemscenario wat zijn weerga niet kent. Zo’n contrastrerende blik is wel eens interessant, maar wat Keen doet is wat mij betreft ook weer niet helemaal realistisch.
Openboekdelen.nl is een nieuw initiatief dat de strijd aangaat met de huidige conservatieve uitgeverijenmarkt. De open en toegankelijke website geeft de mogelijkheid samen met andere boeken te schrijven en te publiceren. Samen, want samen zijn wij in staat kwalitatief betere boeken te schrijven door continue elkaar te verbeteren, van elkaar te leren en elkaars perspectieven te verbreden. Dat is natuurlijk voor de lezers en bloggers van knowledgecafe.nl geen nieuws.
October 2nd, 2008 
2607 Views 
Een paar weken terug moest ik wel een beetje lachen om het 
Veel organisatieonderzoek gebruikt de case aanpak, een analyse binnen één of meerdere organisaties, gericht op verbanden tussen het onderwerp en succes. Je kan de theorieën die hieruit voortkomen zien als een manier voor working the system zoals 
Maargoed, wat ik nu tegenkwam was wel een heel interessante link: 
Een baan zoeken en aannemen bestaat uit succesvol onderhandelen. Zo, ik begin de blogpost weer even met een typische ‘kort door de bocht’ stelling.
Het softwarelandschap wordt met de dag onoverzichtelijker. Continue worden wij geconfronteerd met nieuwe tools - die ons leven hoogstwaarschijnlijk een stuk makkelijker maken – maar waarvan de acceptatiegraad onder de gebruikers erg laag is. Het lijkt of gebruikers niet zitten te wachten op nieuwe tools en software die ogenschijnlijk stukken beter zijn. Ook binnen collaboratietools is ‘mailen’ nog steeds een van de meest effectieve middelen om kennis te delen, ondanks er toch heel wat geavanceerdere oplossingen bestaan. Maar hoe komt dit eigenlijk? 
Vanmorgen heb ik in de NRC-Next 
Tijdens de kerstvakantie heb ik 
