KnowledgeCafe

Veel organisatieonderzoek gebruikt de case aanpak, een analyse binnen één of meerdere organisaties, gericht op verbanden tussen het onderwerp en succes. Je kan de theorieën die hieruit voortkomen zien als een manier voor working the system zoals Seth Godin dat noemt. Dat betekent dat je alle bekende regels van het systeem hanteert voor het meest optimale succes.

De andere manier voor succes is beating the system. Je overtreedt de bekende regels en zorgt voor een verandering in hoe succes wordt gedefinieerd of behaald.

Tegenwoordig zijn termen als web 2.0, en postmoderne organisaties hip in organisatietheorie. Deze termen stellen dat de huidige vormen ouderwets zijn en zich moeten aanpassen aan de huidige tijden en inzichten. Nieuwe organisatietheorie zou zich daarom moeten richten op de grondgedachten van web 2.0 en postmoderne organisaties.

De vraag is echter alleen: Welke regels horen bij het nieuwe ethos? Wat voor organisatievormen zijn succesvol die het ethos van web 2.0 en postmodernisme volgen?

Een interessante case kan worden gemaakt denk ik uit organisatievormen die in omgevingen opereren waarbij deze ethos al voor een groot deel gevolgd wordt: Online Gaming. Lees meer »

Dit blog heeft de potentie iets groots te worden. Echter ik denk dat er iets mist: Elke beweging die een impact heeft gemaakt op de wereld heeft een soort icoon gehad. Nederland heeft Willem van Oranje, de USSR Stalin, Lijst Pim Fortuyn je raadt het al Pim Fortuyn, MIW heeft Ard en de fabeltjeskrant meneer de Uil. Waar is onze ‘Il Presidente’? Onze main dude?

Nu vraag ik me een aantal dingen af. Het eerste is natuurlijk wat voor soort eigenschappen zou zo een soort icoon voor knowledge cafe moeten hebben? En het tweede is als ik aan de theorie van communities of practice denk, zit leiderschap er niet echt in verwerkt. In de zijlijn wordt er wat over opgemerkt maar de modes of belonging zijn imho wat zwak op dit gebied. Zijn er aanpassingen nodig en zo ja welke dan, of waarom niet?

Op het eerste wil ik wel een voorzet doen. Doe mij maar Che Guevara. Leuke kop, charismatisch en gedreven. Hij is dood en dat is ook wel handig, zorgt dat ie de echte leiders niet in de weg staat (M&M…?). Het tweede vind ik een stuk lastiger.